Η αρχή της Παράνοιας

Δύο τολμηροί αναζητητές, γεννημένοι στην απέραντη στέπα της Τανζανίας και μεγαλωμένοι από οικογένεια ομοφυλόφιλων λεμουρίων, ανδρώθηκαν στο συγγραφικό στίβο πολύ νωρίς, όταν κέρδισαν το διαγωνισμό ρεκλάμας στο Δημοτικό. Αμέσως ήρθε η υποτροφία για σπουδές δημοσιογραφικής από μεγάλη εφημερίδα της, άγνωστης σε αυτούς, Ελλάδας. Είχαν μπροστά τους ένα απαστράπτον μέλλον στο χώρο της σύνταξης καλλιτεχνικού ρεπορτάζ, αλλά η μοίρα τους έπαιξε ένα άσχημο παιχνίδι.

Σε μια εξόρμηση σε κοσμοπολίτικο νησί, κυνηγώντας νεαρά εύβυζη ηθοποιό ήρθαν σε επαφή με Αυτές για πρώτη φορά. Κατάλαβαν αμέσως ότι πίσω από το καλοκάγαθο προσωπείο και τη φιλόξενη φύση κρυβόταν κάτι πιο μοχθηρό κι εκδικητικό και από απατημένη σύζυγο. Οι πρώτες υποψίες ξεπήδησαν όταν βρέθηκαν μάρτυρες μιας συζήτησης για λαχανοντολμάδες. Μια φαινομενικά αθώα κουβέντα γύρω από το πόσο πιπέρι απαιτείται ανά λαχανοντολμά τους προκαλούσε αναστάτωση. Κάτι στον τρόπο τους, κάτι στον απόκοσμο τονισμό κάποιων λέξεων, όπως αυγολέμονο και κουτάλα, και πια ο κόσμος δεν ήταν ο ίδιος.

Από τότε δεν έχουν ξαναφάει λαχανοντολμάδες. Θέλουν το μυαλό τους ελεύθερο. Και θα θυμούνται, μέχρι να αφήσουν τον απειλούμενο τούτο κόσμο, εκείνο το βλέμμα. Το βλέμμα μιας μαυροντυμένης γριάς να τρυπάει τον εγκέφαλο και να φτάνει μέχρι το πιο παλιό απωθημένο τους.

Γιατί, οι γριές ΞΕΡΟΥΝ.

~ από Τεντυμπόης Μασκαράς στο Αυγούστου 3, 2008.